Τα καπέλα που φτιάχνω δεν είναι απλώς αξεσουάρ· είναι μικρές ιστορίες,
γεμάτες αντιφάσεις και παιχνίδι.
Για μένα, κάθε καπέλο είναι ένα παράξενο μείγμα: από τη μια,
μια επιθυμία να κρυφτώ, κι από την άλλη, μια ανάγκη να είμαι ορατή
Δεν είναι «ήσυχα» καπέλα — έχουν φωνή, χαρακτήρα,
και γίνονται σημείο αναφοράς.
Τα βλέπω σαν εργαλεία, όχι μόνο για μένα αλλά και για τους άλλους·
εργαλεία που μπορούν να αλλάξουν μια διάθεση, να δώσουν θάρρος, να προκαλέσουν χαμόγελο
ή να γεννήσουν περιέργεια.
Κάθε καπέλο κουβαλάει αυτή την πρόθεση:
να προσφέρει κάτι περισσότερο από ένα κομμάτι
ύφασμα, να γίνει ένας μικρός καθρέφτης της εσωτερικής μας διάθεσης.